Ουλωτικές Αλωπεκίες

Ο όρος Ουλωτική Αλωπεκία χρησιμοποιείται προκειμένου να περιγράψει ένα σύνολο ετερογενών νοσημάτων τα οποία έχουν ως κοινό χαρακτηριστικό την καταστροφή του τριχοθυλακίου και αντικατάστασή του με ουλώδη ιστό.

Η καταστροφή που προκαλείται έχει ως αποτέλεσμα τη μόνιμη απώλεια μαλλιών.

Οι ουλωτικές μορφές τριχόπτωσης απαντούν στο σύνολό τους σε ποσοστό περίπου 7% των ασθενών με αλωπεκία και είναι δυνατόν να εμφανιστούν σε κατά τα άλλα υγιής άνδρες και γυναίκες όλων των ηλικιών.

Σε μία μεμονωμένη θεώρηση, το ποσοστό εμφάνισης για κάθε μία από τις παθήσεις που συγκαταλέγονται στην κατηγορία των ουλωτικών αλωπεκιών είναι εξαιρετικά μικρό.

Στις περισσότερες περιπτώσεις η απώλεια τριχών παίρνει την μορφή μικρών κηλίδων που επεκτείνονται με το χρόνο και οι οποίες διαφέρουν από τις αντίστοιχες της γυροειδής αλωπεκίας από την τραχύτητα που παρουσιάζουν στα άκρα.

Σε κάποιες περιπτώσεις είναι ασυμπτωματικές και εξελίσσονται σταδιακά, ενώ σε άλλες έχουν γρήγορη εξέλιξη και συνοδεύονται από αίσθημα καύσου, κνησμό ή πόνο.

Οι προσβεβλημένες περιοχές είναι δυνατόν να εμφανίσουν ερυθρότητα, απολέπιση, ελαττωμένη ή αυξημένη, μελάχρωση, φλυκαινίδια και συρίγγια.

Πρόσφατες μελέτες φαίνεται ότι εντοπίζουν τα αίτια της ουλωτικής αλωπεκίας σε μη αναστρέψιμη βλάβη των επιθηλιακών αρχέγονων θυλακικών κυττάρων (eHFSC), τα οποία βρίσκονται στη θέση « the bulge » του τριχικού θύλακα.

Ανάλογα πάντως με τη φύση του αιτίου που προκαλεί αυτού του είδους τις αλωπεκίες μπορούμε να τις διακρίνουμε σε πρωτοπαθείς και δευτεροπαθείς.

Στην πρώτη περίπτωση η αιτία είναι ενδογενής, με τα τριχοθυλάκια να καταστρέφονται μέσω κάποιας φλεγμονώδους διεργασίας.

Στη δεύτερη περίπτωση η καταστροφή του θύλακα της τρίχας προέρχεται από κάποιο εξωτερικό παράγοντα όπως κάποιο τραύμα, έγκαυμα ή νεοπλασία.